1672 senesi Osmanlı Devleti Getman Petr Doroşenkoğa qol tutıp, Lehistan-Litvaniya ittifaqına qarşı cenk ilân etti.
Bu cenk 1666-1671 seneleri yüz bergen leh-kazak-qırım cenkiniñ bir devamı edi, o vaqıt getman Petro Doroşenko, Moskvanıñ Sağ Ukrainasına olğan iddialarından vazgeçmege niyetlengeni haberini alıp, Sağ Ukrainanıñ aqiqiy mustaqilligini qazanmaq maqsadınen 1941 senesi Lehistan-Litvaniya İttifaqına ücüm etmege qarar berdi. Bundan evel getman Qırımnıñ imayesini qabul etti, ve birleşken ordu lehlerge qarşı sefer başladı, amma o sefer muvafaqiyetsiz oldı.
Bu devirde getman Petro Doroşenko 1668 senesi Sol ve Sağ Ukrainanı birleştirmege tırışa, amma moskoviyanıñ ğayreti ve kazaklarnıñ içki çatışmaları sebebinden bu birleşüv qısqa müddetli olıp, parçalanuvnen yekünlendi.
1670 senesi Doroşenko Sağ Ukrainanı azat etmek maqsadınen yañı kampaniya başladı. Bunıñ içün yañı tayin etilgen Qırım hanı I Selim Geraydan yardım ala ve Osmanlı Mehmed IV sultanınıñ üzerindeki ükümüni tanıy. Osmanlı Devleti içün cenkni başlamaqnıñ strategik maqsadı Lehistan-Litvaniya İttifaqını zayıflatmaq edi. Kelecek cenkniñ daa bir sebeblerinden biri Yan Sobeskiyniñ 1671 senesi yaz-küz arbiy seferi oldı, o, Petro Doroşenkonı yeñmege tırıştı.
1672 senesi yanvar ayında Osmanlı elçisi Varşavağa sultannıñ Lehistan-Litvaniya İttifaqına qarşı cenk ilân etüv aqqında qararını ketire. 1672 senesiniñ iyün ayında başlanğan seferge ulu vezir Fazil Ahmed Keprülü başlıqlıq ete, Osmanlı ordusı cenüpten Ukrainağa yol ala. Dunaynı keçken soñ, sultannıñ ordusına Moldaviya ve Valahiya, han Selim Geraynıñ ve getman Petro Doroşenkonıñ kazak ordusı qoşula.
Військо швидко заволоділо Жванцем, і це дозволило почати дії з захоплення Кам’янця. Фортеця Кам’янець була однією з найважливіших в стратегічному сенсі для цієї кампанії, і вона з невеликим гарнізоном потрапила в облогу багатотисячної армії 18 серпня. Облога тривала всього 9 днів проти запланованих двох місяців. В ці дні вівся потужний артилерійський обстріл фортеці з понад 100 гармат.
Ordu tez vaqıtta Jvanetsni zapt ete ve bu Kamanetske ücüm başlatmağa imkân bere. Kamanets qalesi bu sefer içün strategik baqıştan eñ müimlerden birisi edi ve onı, küçük garnizonnen, avgust 18-de biñ adamdan ibaret ordu qamaçavğa aldı. Qamaçav planlaştırılğan eki ayğa qarşı tek 9 kün devam etti. Bu künler içinde qaleni 100-den ziyade topnen küçlü top bombalavı olıp keçti.
Власний гарнізон фортеці складався з декількасот піхотинців, до яких доєднались два полки піхоти, загалом майже 1500 осіб. До цього знайшлось ще 500 шляхетських ополченців. Обороною керував генеральний подільський староста Миколай Потоцький.
Постійні обстріли та підкопи турецької армії вимусили оборонців спочатку покинути нову фортецю, а згодом під загрозою стала й оборона старої — османські сапери повалили одну з башт фортеці, після чого почався масштабний штурм. Попри те що він не мав успіху, втрати з боку оборонців були дуже значними. Перспектив визволення та прибуття підкріплень не було, а власних ресурсів було вкрай мало. Щоб вберегти життя містян, очільник оборони прийняв рішення капітулювати. Їм гарантували життя та недоторканість майна.
Після облоги Кам’янця військо продовжило наступ на Бучач та Львів. Попри успішний похід польського війська, Річ Посполита уклала Бучацький мир 1672 року, за яким Україна була передана гетьману Дорошенку як володіння, залежне від Османської імперії, а Кам’янець та Поділля були передані султану напряму. У цьому документі польська сторона вперше на міжнародно-правовому рівні вжила термін “Українська держава” (Panstwo Ukrainskie).
Втім, цей договір не був визнаний польським сеймом, та невдовзі відновлене польське військо розбило османське військо під Хотином. За цим послідував ряд перемог новообраного короля Речі Посполитої Яна Собеського.